Η Μαρία Στο Σχολείο;

0
Αυτή η ιστορία που σας διηγούμαι είναι πραγματική. Το καλοκαίρι εγώ και 5 φίλες μου πήγαμε σε ένα camp όπου λειτουργούσε και ως σχολείο. Από την αρχή μας είπαν ότι αυτό το σχολείο είναι καταραμένο αλλά εμείς δεν δώσαμε σημασία. Μετά από περίπου 2 εβδομάδες μαζεύτηκαν μερικά παιδιά και συζητούσαν για αυτό το θέμα, μετά πήγαμε και εμείς και ακούσαμε την ιστορία με πολλές λεπτομέρειες της ματωμένης Μαρίας…
Τώρα θα σας διηγηθώ αυτήν την ιστορία. Πριν από πολλά χρόνια η Μαρία πήγε μια βόλτα μόνη της σε αυτό το σχολείο γιατί προηγουμένως είχε γίνει ένας καυγάς στο σπίτι της με αυτήν και την μητέρα της. Ξαφνικά έξω από το σχολείο πέρναγε ένας κακοποιός και την είδε μονή της να τριγυρνάει τη νύχτα στο σχολείο. Tης έκλεισε τα μάτια, την έδεσε, της έκλεισε το στόμα και την πήγε μέσα σε μια τάξη όπου εκεί την σκότωσε. Tο άλλο πρωί τα παιδιά πηγαίνοντας μέσα στην τάξη είδαν το πτώμα της και κάτι γραμμένο στον πίνακα ¨ΘΑ ΣΑΣ ΣΚΟΤΩΣΩ ΟΛΟΥΣ¨… Επίσης είδαν στο πάνω μέρος του σχολείου τα αρχικά Κ.Β.Σ. Λένε ότι σημαίνει Καταραμένο και αρχικά του δολοφόνου (Β.Σ.). Τα παιδιά τρόμαξαν πολύ και φώναξαν την κυρία τους. Η κυρία είπε στα παιδία να μην το πούνε σε κανέναν και χωρίστηκαν σε άλλες τάξεις. Προσπάθησαν να τα σβήσουν τα αρχικά αλλά μάταια. Απλώς καθάρισαν τα αίματα από την τάξη.
Αυτή η ιστορία πέρναγε από τάξη σε τάξη και από μαθητή σε μαθητή ώσπου έφτασαν στα αυτιά μας. Πολλά παιδιά λένε ότι η ψυχή της -το πνεύμα είναι μέσα στο σχολείο γιατί παρακολουθούν πολλά φαινόμενα, οι πίνακες κουνιόντουσαν, άλλαζαν θέση, και πολλά άλλα. Μια μέρα που μερικά παιδιά ήταν στον 1ο όροφο άκουσαν κάποιον να παίζει πιάνο, πήγαν πάνω και δεν ήταν κανείς. Μετά το ξανάκουσαν, ξαναπήγαν πάνω, κανείς. Ακούστηκε και ένα και ένας θόρυβος, ξαναπήγαμε πάνω, και τι να δούμε; Ο πίνακας είχε αλλάξει θέση και είχε πέσει ένα ράφι από την βιβλιοθήκη. Τρομάξαμε πολύ και το συζητούσαμε μέχρι που έφτασε η 3η εβδομάδα που είχε τελείωσε το camp. Έτσι το μυστήριο έμεινε άλυτο…

Είδα Το Κακό Με Τα Μάτια Μου

0

Ένα βράδυ σαν όλα τα άλλα έπεσα για ύπνο, ενώ η αδερφή μου ήδη κοιμόταν στο κάτω κρεβάτι. Ξαφνικά στη μέση της νύχτας και δίχως λόγο άνοιξα τα μάτια μου και ένιωθα περίεργα σαν κάτι, κάποιος να με παρακολουθεί! Φώναξα την αδερφή μου όμως κοιμόταν, και τότε τον είδα, στη γωνία στο ταβάνι ήταν ο Διάβολος και με κοιτούσε! Δεν ήταν με τη συνηθισμένη του μορφή αλλά έμοιαζε με γουρούνι και κεφάλι ανθρώπινο, όμως καταλάβαινες ότι ήταν αυτός μόνο και μόνο από τον τρόπο που με κοιτούσε. Προς στιγμή τα έχασα και δεν ήξερα τι να κάνω, να αρχίσω να φωνάζω, να καλέσω σε βοήθεια ή να ξυπνήσω την αδερφή μου; Τελικά αφού πέρασαν κάποια δευτερόλεπτα αποφάσισα να παραμείνω ψύχραιμη και σηκώθηκα και άναψα το μεγάλο φως, ενώ αυτός ακόμα με κοιτούσε. Φοβόμουν μήπως έμενε εκεί! Τελικά όμως, όταν άνοιξα το φως και ξανακοίταξα προς το μέρος του δεν ήταν εκεί. Από τότε πάντα κοιτάω το ταβάνι πριν κοιμηθώ.

Ο Τρελός Στο Δάσος

2

Καλησπέρα! Εγώ θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία, που άκουσα στην Γερμανία! Ένα βράδυ μια μητέρα με το παιδί της, είχαν πάει επίσκεψη σε ένα φιλικό σπίτι! Στον δρόμο για τον γυρισμό, αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο μέσα από ένα δάσος, για πιο γρήγορα! Στην διαδρομή η μητέρα βρήκε στον δρόμο ένα τεράστιο κλαδί να της κλείνει τον δρόμο! Κατέβηκε στα γρήγορα να το πετάξει στην άκρη, μιας και ήταν πολύ αργά την νύχτα και φοβόταν εκεί στην ερημιά μόνη της με το παιδί της!

Την ώρα που μπήκε στο αμάξι της και έβαζε μπροστά, κατάλαβε ότι κάποιος ήταν κρυμμένος στις σκιές από τα δέντρα και προχώραγε με γρήγορα βήματα προς το μέρος της! Τρομοκρατημένη πάτησε γκάζι στα γρήγορα και έφυγε! Λίγα μέτρα πιο κάτω και αφού πίστεψε ότι είχε ξεπεράσει τον κίνδυνο, ένα αμάξι βρέθηκε να την ακολουθά ακριβώς λίγο πιο πίσω! Προσπαθούσε να κάνει όσο πιο γρήγορα μπορούσε, ώστε να προλάβει να φτάσει σπίτι της, το οποίο ήταν πέντε λεπτά απόσταση ακόμα!

Αφού τέλος κατάφερε να φτάσει έξω από το παρκινγκ του σπιτιού της, πρόσεξε ότι ο άγνωστος την είχε ακολουθήσει μέχρι το σπίτι της και προσπαθούσε να της πει κάτι! Τρομοκρατημένη η γυναίκα άρχισε να ουρλιάζει έως ότου άκουσε τις φωνές ο άντρας της και βγήκε έξω να δει τι γίνετε! Μόλις ο άγνωστος είδε τον άντρα της, προσπάθησε να του πει τι έκανε εκεί τέτοια ώρα!

Ο άγνωστος κύριος τελικά την ακολούθησε γιατί την ώρα που η γυναίκα ήταν στο σημείο με το κλαδί και έβαζε μπρος το αμάξι της, ένας άντρας με μαχαίρι και σχοινί πλησίαζε προς το μέρος της και ο άγνωστος κύριος απλά προσπαθούσε να την προστατέψει και για αυτό την ακολούθησε έως το σπίτι της για βεβαιωθεί ότι θα έφτανε σώα και αβλαβής αυτή και το παιδί της!

Δεν ξέρω αν ήταν αλήθεια αλλά εγώ αυτή την ιστορία την διάβασα σε Γερμανική εφημερίδα! Ευχαριστώ που διαβάσατε την ιστορία μου!

Το Βαμπίρ

0

Γεια σας,

είμαι η Ελισάβετ και μένω στις Κομποτάδες. Η γιαγιά μου καταγόταν από το Αργυροχώρι  και όταν ήμουν μικρή μου  είχε  πει εκατοντάδες ιστορίες με φαντάσματα, δαίμονες κλπ. Μια ιστορία που θα σας πω τώρα έχει σχέση με βαμπίρ, που μου είχε πει η γιαγιά μου. Για να μην μακρολογώ αρχίζω.

Λοιπόν, μια φορά που η γιαγιά μου ήταν 10 χρονών (στην κατοχή) το βράδυ κρύβονταν πίσω από έναν θάμνο από τους Γερμανούς  για να μην την βρουν. Ξαφνικά μπροστά της σταματά μια γυναίκα γύρω στα 35 κοιτάζοντάς την επίμονα. Η ώρα είχε φτάσει 2:30 και πλέον η γιαγιά μου είχε χαθεί. Τότε  ρώτησε την γυναίκα αυτή αν μπορεί να την γυρίσει σπίτι γιατί φοβόταν πολύ μόνη της. Η γυναίκα δεν απάντησε και η γιαγιά μου ξαναείπε την ίδια ερώτηση, η γυναίκα εκείνη τότε χαμογέλασε πονηρά και φάνηκαν οι μυτεροί κυνόδοντές της .Εκείνη την στιγμή η γιαγιά μου άρχισε να τρέχει και εκείνη η γυναίκα την κυνηγούσε, αλλά πάλι καλά χτύπησε την πόρτα από μια γνωστή της μητέρας της και μπήκε μέσα στο σπίτι της. Την άλλη μέρα πήγε στο σπίτι της η γιαγιά μου.

Ο Βραχνάς

0

Εμένα παλιά μου συνέβαινε το εξής: πηγαίνοντας για ύπνο και προσπαθώντας να χαλαρώσω, άκουγα ένα γέρο να μιλάει μέσα στο αυτί μου, σε διάφορες άγνωστες γλώσσες και με διάφορους τόνους, και στη συνέχεια αυτό εξελισσόταν σε μια κακοφωνία, σα να βρίσκεσαι σε ένα χώρο με πολλούς ανθρώπους και να μιλάει ο καθένας διαφορετική γλώσσα, άλλοι να φωνάζουν κλπ. αλλά όλα αυτά να προέρχονται από 1 φωνή, σα να μιλάει μόνο ένας. Ήταν αρκετά περίεργο, δεν ξέρω αν γίνεται κατανοητό όπως το γράφω, πάντως συνέβαινε κάθε βράδυ και δε μπορούσα να κοιμηθώ με όλες αυτές τις φωνές. Ρώτησα για πλάκα μια γριά γειτόνισσα μέντιουμ και μου είπε ότι είναι ο Βραχνάς, ένας δαίμονας που ενοχλεί τους ανθρώπους όταν κοιμούνται, μου διάβασε κάτι ξόρκια και μου έδωσε ένα πάνινο σακουλάκι να το βάλω κάτω απ το στρώμα Δεν έδωσα και πολύ σημασία και δε θυμάμαι το πότε ακριβώς, αλλά κάποια στιγμή σταμάτησαν οι φωνές πάντως.

Το Περίεργο Πλάσμα

0

Γεια σας, με λένε Γιώργο και θα σας διηγηθώ μια προσωπική μου εμπειρία. Ερχόμενος από το σπίτι του κολλητού μου στις 1:00 τα μεσάνυχτα, είδα πίσω από ένα σπίτι κάτι σαν διάβολος. Πιστέψτε το. Πήγα να δω τι είναι και αυτό έβγαζε ένα περίεργο ήχο. Έφυγα τρέχοντας (άμα το βλέπατε το ίδιο θα κάνατε) και πήγα στο σπίτι μου. Όπως πήγα να κοιμηθώ με κλειστά τα φώτα ένιωσα κάτι να με ακουμπάει, άνοιξα τα φώτα και αυτό πήγε στο ταβάνι. Φώναξα τους γονείς μου αλλά έλειπαν. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα έφυγε, εγώ όμως ένιωσα να πέρασε ένας αιώνας, φυσικό δηλαδή. Μετά από λίγο καιρό έγινε κάτι άλλο, εγώ δεν μπορώ να κοιμηθώ με τα φώτα ανοιχτά. Πήγα μια βόλτα το βράδυ και σε ένα σπίτι είδα ένα γέρο που έκανε μάγια να με χαιρετάει. Μετά από όλα αυτά δεν μπορούσα να κοιμηθώ, δεν με έπαιρνε ο ύπνος. Τότε είδα τον γέρο έξω από το παράθυρο να με χαιρετάει. Καταλαβαίνετε τι έπαθα. Άλλαξα σπίτι, δεν ξέρω τι να πω, μάλλον είναι ένα περίεργο φαινόμενο.

Το Κορίτσι Και Η Κούκλα

0

Την ιστορία που σας γράφω μου την είπε μια κοπέλα. Ήταν μια οικογένεια η οποία μετακόμισε πριν μια εβδομάδα σε ένα ήρεμο χωριό, δεν ξέρω το όνομα. Μια Κυριακή λοιπόν η μητέρα αποφάσισε να πάει με την κόρη της και να ψωνίσουν. Η Μαργαρίτα, η οποία πήγαινε δημοτικό, επειδή μεγάλωσε πολύ και δεν της έκαναν τα φορέματα πια. Η μητέρα της είδε ένα μικρό μαγαζί στην γωνία της πλατειάς, μπήκαν μέσα και η μητέρα της της πήρε ένα γαλάζιο φόρεμα, άσπρα γάντια, μαύρα παπούτσια και ένα ωραίο άσπρο καπέλο.

Επειδή η μητέρα ήταν πολύ κουρασμένη αποφάσισε να πάνε σπίτι. Στο δρόμο για το σπίτι τους η μικρή Μαργαρίτα είδε ένα μεγάλο διώροφο μαγαζί με παιδικά παιχνίδια, και τότε το κοριτσάκι είδε στην βιτρίνα του μαραζιού μια κούκλα από πορσελάνη σχεδόν όμοια της, η οποία ήταν με ξανθά μακριά μαλλιά. Η κούκλα φορούσε γαλάζιο φόρεμα με μαύρα παπούτσια και άσπρα γάντια, και είχε ένα πανέμορφο άσπρο καπέλο.

Η μικρή Μαργαρίτα ήξερε από την αρχή ότι την θέλει και είπε στην μητέρα της «μαμά κοίτα πόσο όμορφη είναι αυτή η κούκλα, την θέλω πολύ». Αλλά η μητέρα της επειδή ήταν πολύ κουρασμένη και δεν είχε μαζί της άλλα χρήματα είπε στην μικρή ότι αυτή την στιγμή δεν μπορεί να την πάρει και έτσι γύρισαν στο σπίτι. Την επομένη μέρα η Μαργαρίτα θα πήγαινε στο σχολειό και έπρεπε να κοιμηθεί νωρίς. Και έτσι η μέρες περούσανε και σιγά σιγά η μικρή κοπέλα ξέχασε την κούκλα, ως που ήρθαν τα Χριστούγεννα και το πρωί που ξύπνησε η μικρή κοπέλα πήγε στο σαλόνι όπου εκεί είδε κάτω από το δέντρο ένα μεγάλο κουτί και από την περίεργα της το άνοιξε και τι να δει; Η πανέμορφη κούκλα από την βιτρίνα, την πήρε αμέσως στην αγκαλιά της.

Συνέχεια έπαιζαν μαζί και η γονείς της δεν μπορούσαν να καταλάβουν ποια είναι ποια! Ήταν τόσο όμοιες που δύσκολα μπορούσε κάνεις να τις ξεχωρίσει. Σχεδόν κάθε βράδυ η Μαργαρίτα την έπαιρνε μαζί της και κοιμόντουσαν μαζί αλλά η μικρή Μαργαρίτα μεγάλωσε και σιγά σιγά την εγκατέλειψε. Ένα βράδυ η κοπέλα πήρε την κούκλα πάνω στο δωμάτιο της όμως δεν την έβαλε στο κρεβάτι αλλά την άφησε κάτω να κοιτάζει τον τοίχο, γιατί φοβόταν το ένα μάτι που έλειπε από την κούκλα.

Τα μεσάνυχτα ξαφνικά από το δωμάτιο της μικρής κοπέλας ακούστηκε μια παιδική παραπονεμένη φωνή η οποία της είπε «Μαργαρίτα γιατί δεν με κάνεις άλλο παρέα, με βαρέθηκες; Με φοβάσαι επειδή μου λείπει το ένα μάτι η επειδή έχω χαρακιές στο πρόσωπο μου; Αλλά και αυτό εσύ μου το έβγαλες! Μήπως επειδή είμαι βρώμικη; Αλλά εσύ με άφησες έτσι. Μήπως επειδή το ένα μου γάντι λείπει; Αλλά και εκείνο εσύ μου το έβγαλες». Η μικρή Μαργαρίτα τρόμαξε με αυτά που της είπε η κούκλα και μπήκε κάτω από τα παπλώματα και έτρεμε.

Μια στιγμή η φωνή πλησίαζε όλο και πιο κοντά της. Την επόμενη μέρα η μητέρα της φωνάζει την μικρή κοπέλα αλλά δεν απάντησε κανείς και έτσι η μητέρα της ανέβηκε πάνω, μπήκε στο δωμάτιο της μικρής και τι να δει; Η μικρή κοπέλα στεκόταν όρθια μπροστά στο τοίχο. Η μητέρα της πλησίασε και την ακούμπησε από τον ωμό, ήταν παγωμένη και την γύρισε απότομα, στην μικρή κοπέλα έλειπε το ένα μάτι και στο πρόσωπο είχε χαρακιές. Στον τοίχο έγραφε με κεφαλαία γράμματα «ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕΣ;»

Τράγος Ή Σατανάς;

0

H γιαγιά μου κάποτε μου είχε πει μια ιστορία για τον πατέρα της με έναν τράγο. Ο προπάππος μου μόλις είχε τελειώσει η κατοχή κι ενώ η Αθήνα ήταν ακόμα χωριό κι όχι η γνωστή τσιμεντούπολη που όλοι γνωρίζουμε, γυρνώντας από την δουλεία στο σπίτι βλέπει μπροστά του έναν τράγο. Ήξερε πως κανένας γείτονας δεν είχε στην κατοχή του κάποιον τράγο και σκέφτηκε ότι από κάπου θα είχε φύγει και βρέθηκε στην περιοχή. Μην γνωρίζοντας σε ποιον ανήκει είπε να τον πάρει, αλλά την ώρα που πλησίασε τον τράγο για να τον πάρει τον είδε να αλλάζει και να γίνεται κάτι σαν άνθρωπος με κέρατα και πόδια τράγου.

Μόλις κατάλαβε τι ήταν αυτό, ο προπάππος το έβαλε στα πόδια κι αυτό άρχισε να τον κυνηγάει. ο προπάππος πρόλαβε να μπει στο σπίτι του και ζήτησε από τα παιδιά του και την γυναίκα του να κλειδαμπαρώσουν όλες τις πόρτες και τα παράθυρα. Τότε όλες οι πόρτες και τα παράθυρα άρχισαν να τρέμουν με βροντές και ακούστηκε μια φωνή, «βγες έξω, είσαι δικός μου», βλασφημίες και άλλα τέτοια. Η προγιαγιά μου και τα παιδιά τα έχασαν, Ο προπάππος μου τους εξήγησε τι είχε γίνει και η προγιαγιά μου κατάλαβε έτσι πήρε λιβάνι και λιβάνισε όλο το σπίτι και προσευχήθηκε σε μια εικόνα της Παναγίτσας που είχε για να φύγει το κακό. Μέτα από λίγο οι βροντές και οι φωνές σταμάτησαν και όλα ηρέμησαν.

Επίσκεψη Από Τον Άλλο Κόσμο

2

Είμαι η Μαίρη Κ. Είμαι φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη εδώ και τρία χρόνια. Πριν ένα χρόνο περίπου διαδραματίστηκε η ιστορία που θα σας διηγηθώ. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι μου έχει συμβεί!

Αρχικά, ένα βράδυ καθώς γυρνούσα σπίτι, γύρω στις 2 με 2.30 παρατήρησα σχεδόν έξω από την πολυκατοικία μου μια ηλικιωμένη κυρία να στέκεται όρθια και να κοιτάει στο κενό παραμιλώντας ψιθυριστά κάτι που δεν κατάλαβα. Δεν έδωσα όμως πολύ σημασία και μπήκα στην πολυκατοικία μου.

Μετά από τρεις με τέσσερις μέρες, την ίδια ώρα περίπου, γυρίζοντας ξανά στο σπίτι μου μετά από έξοδο την είδα πάλι σχεδόν στο ίδιο σημείο! Εκεί μπορώ να πω πως με ανησύχησε λίγο, αλλά σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι κάποια της γειτονιάς. Μετά από λίγο καιρό, για αρκετό διάστημα, άρχισα να βλέπω περίεργα, σκοτεινά όνειρα, με σκιές να με κατακλύζουν και όχι μόνο. Την ημέρα στο σπίτι μου, νόμιζα πως συνέβαιναν περίεργα πράγματα, όπως το να νομίζω πως υπάρχει κάποια ενέργεια στο χώρο. Πίστευα όμως πως είμαι επηρεασμένη από τα όνειρα. Όλα αυτά όμως, ήταν ένα τίποτα μπροστά σε αυτό που ακολούθησε στη συνέχεια.

Ένα βράδυ, καθώς ασχολούμουν με τον υπολογιστή άκουσα να χτυπάει κάποιος την πόρτα πολύ σιγανά, δεν ήταν πολύ αργά, αλλά δεν περίμενα κανέναν. Φοβήθηκα γιατί εμένα μόνη μου και με τάραζε η ιδέα ότι μπορεί κάποιος άγνωστος να μου χτυπάει την πόρτα, ούτε καν το θυροτηλέφωνο. Διστακτικά σηκώθηκα σιγά σιγά και χωρίς να κάνω θόρυβο, και κοίταξα από το ματάκι. Αυτό που είδα δεν περιγράφεται. Βασικά δεν περιγράφονται τα συναισθήματα. Ακόμα λέω, πως μπορεί να μην είδα καλά, αλλά από το ματάκι είχα δει την ίδια ηλικιωμένη κυρία που έβλεπα έξω από την πολυκατοικία να γυρίζει γρήγορα την πλάτη της και να κατεβαίνει τις σκάλες. Προσπάθησα να καθησυχάσω τον εαυτό μου, με το ότι αυτή η γιαγιά ήταν απλά κάποια τρελή που γυρνούσε στη γειτονιά και έμπαινε στις πολυκατοικίες.

Φυσικά, την επόμενη μέρα, χωρίς να έχω κλείσει μάτι, έφυγα από το σπίτι κι έμεινα για κάποιες μέρες στην κολλητή μου! Όταν αποφάσισα να γυρίσω στο σπίτι μου, στη πολυκατοικία μου, δυο πόρτες μετά το διαμέρισμα μου, γινότανε μια κηδεία. Αυτό το διαμέρισμα ήταν της διαχειρίστριας μου. Γι αυτό το λόγο πήγα για λίγο να δώσω τα συλλυπητήρια μου. Με ανατρίχιαζε λίγο η ιδέα του ότι κάποιος έχει πεθάνει σχεδόν δίπλα από το διαμέρισμα μου, αλλά γρήγορα θα το ξεχνούσα. Μπαίνοντας μέσα λοιπόν, μαθαίνω ότι έχει πεθάνει ο πατέρας της. Δίπλα στη φωτογραφία του εκλιπόντος υπήρχε η φωτογραφία μιας κυρίας, μιας ηλικιωμένης γυναίκας, η οποία μου φαινόταν γνωστή. Κατάλαβα ότι ήταν η γιαγιά που μου χτύπησε την πόρτα μια εβδομάδα πριν και η οποία στεκόταν και έξω από την πολυκατοικία.

Από ότι κατάλαβα η ηλικιωμένη είχε πεθάνει πριν καιρό. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα έρθει σε επαφή με ένα πνεύμα. Ήταν ο χειρότερος εφιάλτης μου! Μετά απ αυτό το σοκ, έκανα μια σοβαρή συζήτηση με τους γονείς μου να μετακομίσω. Δυσκολεύτηκα να τους πείσω αλλά τα κατάφερα, αν και ποτέ δεν πίστεψαν την ιστορία μου! Μετά από όλα αυτά ακόμα αναρωτιέμαι για ποιο λόγο το πνεύμα της ηλικιωμένης απευθύνθηκε σ εμένα! Λογικά δεν θα μάθω και ποτέ! Ίσως αν δεν έφευγα από το σπίτι μου να μάθαινα τι ήθελε!!!