Πρωινός Φόβος

1

Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αυτή η ιστορία είναι σίγουρα αληθινή μιας που την έζησε η θεία μου..

Ήταν μικρή και εδώ μπορώ να πω πως την λένε Αναστασία. Τότε τα σχολεία ήταν απογευματινά και πρωινά. Η θεία μου εκείνη την μέρα ήταν απογευματινή στο Δημοτικό και ο αδερφός της ήταν πρωινός για αυτό και ήταν μόνη της στο σπίτι με την γιαγιά μου. Το πρωί η μαμά της (η γιαγιά μου) σιδέρωνε και η θεία μου ήθελε να σιδερώσει και αυτή. Αλλά η μαμά της, της έλεγε ότι φοβόταν να μην καεί και για αυτό την άφησε να σιδερώσει μόνο μερικά φανελάκια. Την άφησε μόνη της και η μαμά της κατέβηκε για λίγο στον κάτω όροφο για να φροντίσει λίγο τους παππούδες που έμεναν από κάτω. Η θεία μου δεν το κατάλαβε όμως ότι είχε κατεβεί κάτω. Έτσι όπως σιδέρωνε όμως κάποιος την χάιδευε στο κεφαλάκι της, νόμιζε ότι ήταν η μαμά της και για αυτό δεν γύρισε να δει. Ξαφνικά μια φωνή της λέει: << Ο μπαμπάς σου έχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Πρέπει γρήγορα να τον πάτε στο νοσοκομείο. Έχει πέτρα στα νεφρά και μπορεί και να πεθάνει>>. Η φωνή ήταν σαν να μιλούσε μία γριούλα. Τότε η θεία μου γύρισε τρομαγμένη να δει τι ποιος ήταν και είδε μια μαυροφορεμένη γριά. Να την κοιτάει με μεγάλα μάτια. Από τον φόβο της η θεία μου άρχισε να τσιρίζει πολύ δυνατά και η μαμά της από κάτω την άκουσε και άρχισε να ανεβαίνει γρήγορα τις σκάλες φωνάζοντας <<Αναστασία?>> συνέχεια. Η θεία μου πέταξε το σίδερο και πήγε στο χέρι της γριούλας αλλά εκείνη ούτε που μίλησε. Απλά άρχισε να περπατάει προς την κρεβατοκάμαρα. Η μαμά της ανέβηκε και Αναστασία της εξήγησε τη έγινε. Όταν γύρισε ο μπαμπάς της από έξω και ήρθε και ο αδερφό της (ο μπαμπάς μου) πήγαν στο νοσοκομείο και είδαν ότι όντως είχε ο μπαμπάς της πέτρα στα νεφρά και θα πέθαινε αν δεν ερχόταν γρήγορα. Την επόμενη μέρα η εικόνα της Αγίας Μαρίνας που είχαν στο σαλόνι, έδειχνε το χέρι της Αγίας καμένο. Τότε όλοι κατάλαβαν πια ήταν. Όταν μεγάλωσε η θεία μου και έκανε 2 κορίτσια, το ένα το ονόμασε Μαρίνα-Σταυρούλα.

Ευχαριστούμε θερμά τη φίλη Άννα 
για την ιστορία της!

 

 

Φαντάσματα Και Ιστορίες..

0

Φαντάσματα αναφέρονται σ’ όλες τις χρονικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Ως φαντάσματα θεωρούνται οι εμφανίσεις ειδώλων ανθρώπων που έχουν πεθάνει.

 

 

Υπάρχουν μαρτυρίες για φαντάσματα εντελώς στέρεα και ορατά, τα οποία μπορείς να αισθανθείς με την αφή (προσοχή όμως: τα χέρια τους είναι πα-γω-μέ-να!!), φαντάσματα που φαίνονται αχνά σαν σκιές ή ομίχλη και φαντάσματα εντελώς διάφανα που μόλις και φαίνεται το περίγραμμά τους.

 

Υπάρχουν άνθρωποι φαντάσματα, ζώα φαντάσματα, αντικείμενα φαντάσματα, ακόμα και σπίτια ή λόφοι ή δέντρα φαντάσματα.

Η πιο κοινή θεωρία για τα φαντάσματα, λέει ότι αυτά είναι ψυχές πεθαμένων που δε μπορούν να αναπαυθούν λόγω κάποιας εκκρεμότητας στον επάνω κόσμο, ή κάποιας μεγάλης αδικίας που τους έγινε ή που αυτά κάνανε, ή λόγω μεγάλης λύπης για κάτι, ή λόγω μεγάλου ψυχικού δεσίματος με κάποιο συγκεκριμένο μέρος, ή γιατί πέθαναν ξαφνικά και δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι πέθαναν και πάει λέγοντας.

 

Πιο μοντέρνες θεωρίες απορρίπτουν την μετά θάνατον ζωή των φαντασμάτων.

Άλλες θεωρίες πάλι, βλέπουν τα φαντάσματα σαν οντότητες ανεξάρτητες από το θανόν άτομο, του οποίου τη μορφή οικειοποιούνται και άλλες πάλι λένε άλλα που, αν τα γράφαμε, δεν θα ‘χαμε τον τελειωμό μας. Τα φαντάσματα έχουν και ημερομηνία λήξης και σχεδόν κανένα δεν επιζεί περισσότερο από 500 ή 600 το πολύ χρόνια.

 

Οι θρύλοι και οι ιστορίες θέλουν τα φαντάσματα άλλοτε καλά κι άλλοτε κακά και συνήθως αδιάφορα. Η εμφάνισή τους πάντως, συχνά συνοδεύεται από αίσθημα ψύχους, μελαγχολικά προαισθήματα ή αισθήματα ματαιότητας και κατάθλιψης, κάποτε κι από τρομώδες παραλήρημα. Γι’ αυτό και οι μάρτυρες είναι πολλές φορές αρνητικοί στο να εκθέσουν την εμπειρία τους, γιατί δε θέλουν να παραδεχτούν πόσο τρόμαξαν και σοκαρίστηκαν από αυτό που είδαν (ο άλλος λόγος είναι ότι δεν περιμένουν να τους πιστέψει ο κόσμος,).

 

 

Οι κακές γλώσσες, αφήνουν υπαινιγμούς για την εμμονή των φαντασμάτων με χώρους κακοφωτισμένους ή θεοσκότεινους ή

περιοχές με συχνές ομίχλες (βάλτοι, λίμνες, Αγγλία). Άλλες γλώσσες, πιο κακές αυτές, κάνουν σχόλια για την κακή όραση των μαρτύρων και τη διανοητική ή σωματική τους κούραση την ώρα του συμβάντος. Τέλος, οι χειρότερες απ’όλες τις γλώσσες, επισημαίνουν την τάση των φαντασμάτων να εμφανίζονται σε άτομα με σχιζοφρενική προδιάθεση. Και αυτά είναι τα όσα λένε οι κακές οι γλώσσες περί των φαντασμάτων.

Πηγή: https://www.facebook.com/pages/Tromaktikes-istories/166051860091240

Φύλακας Άγγελος;

0

Ήταν μία οικογένεια που βρισκόταν στο αυτοκίνητό της. Οι γονείς όπως πάντα μπροστά, και ένα 12χρονο αγοράκι στο πίσω κάθισμα. Είχαν ως προορισμό τους ένα πάρτι γενεθλίων σε κάποιο φίλο. Στην πορεία λοιπόν υπήρχε ένα σταυροδρόμι στο οποίο υπήρξαν πολλά τροχαία ατυχήματα. Λίγο πριν φτάσουν εκεί το αγοράκι ακούει ένα ψιθύρισμα στο αυτί του και να του λέει: “Κάτσε στο αριστερό μέρος του καθίσματος”. Το αγοράκι έκανε την κίνηση αυτή με μεγάλη περιέργεια και ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα ένα αυτοκίνητο χτυπάει την οικογένεια στο πίσω δεξιό μέρος του αυτοκινήτου όπου πριν από μερικά δευτερόλεπτα καθόταν το μικρό αγοράκι!

Φύλακας άγγελος ή φάντασμα;

0

Αυτή η εικόνα τραβήχτηκε στη σκηνή ενός φρυκτού αυτοκινητιστικού ατυχήματος, πολύ σύντομα μετά τη πρόσκρουση του. Κάποιοι λεν ότι πρόκειται για έναν άγγελο. Άλλοι υποστηρίζουν ότι είναι καπνός από κάποια κοντινή εστία. Οι επιβάτες επέζησαν. Από την εμφάνιση του οχήματος συμπεραίνουμε ότι ένας άγγελος θα ήταν οπωσδήποτε απαραίτητος.